<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Борис Билинский - Locals</title>
	<atom:link href="https://locals.md/t/boris-bilinskiy/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://locals.md/t/boris-bilinskiy/</link>
	<description>ежедневный интернет-журнал о событиях в Кишинёве и Молдове.</description>
	<lastBuildDate>Thu, 07 Apr 2016 19:13:01 +0000</lastBuildDate>
	<language>ru-RU</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://static.locals.md/2024/05/cropped-locals-logo-32x32.png</url>
	<title>Борис Билинский - Locals</title>
	<link>https://locals.md/t/boris-bilinskiy/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Мировые знаменитости родом из Молдовы: мэтр декорации и костюма Борис Билинский</title>
		<link>https://locals.md/2016/mirovyie-znamenitosti-rodom-iz-moldovyi-metr-dekoratsii-i-kostyuma-boris-bilinskiy/</link>
					<comments>https://locals.md/2016/mirovyie-znamenitosti-rodom-iz-moldovyi-metr-dekoratsii-i-kostyuma-boris-bilinskiy/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Lera Bezushenko]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Apr 2016 08:12:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[арт & дизайн]]></category>
		<category><![CDATA[Главная]]></category>
		<category><![CDATA[культура]]></category>
		<category><![CDATA[молдова]]></category>
		<category><![CDATA[Борис Билинский]]></category>
		<category><![CDATA[мировые знаменитости родом из Молдовы]]></category>
		<category><![CDATA[художник]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://locals.md/?p=210513</guid>

					<description><![CDATA[<p>Борис Билинский занимает особое место в истории русского и мирового искусства. </p>
<p>Запись <a href="https://locals.md/2016/mirovyie-znamenitosti-rodom-iz-moldovyi-metr-dekoratsii-i-kostyuma-boris-bilinskiy/">Мировые знаменитости родом из Молдовы: мэтр декорации и костюма Борис Билинский</a> впервые появилась <a href="https://locals.md">Locals</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Борис Билинский занимает особое место в истории русского и мирового искусства. По мнению историков кино, он является одним из самых выдающихся художником мирового кинематографа первой половины ХХ века.<img fetchpriority="high" decoding="async" class="size-large wp-image-210514 aligncenter" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_1-758x1024.jpg" alt="Bilinsky_1" width="758" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_1-758x1024.jpg 758w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_1-592x800.jpg 592w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_1-768x1037.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_1.jpg 870w" sizes="(max-width: 758px) 100vw, 758px" /></p>
<p>Борис Белинский, работавший в качестве художника-постановщика театра и кино во Франции, Италии, Англии родился 21 сентября 1900 в городе Бендеры, Бессарабской губернии. Выходец из семьи польских аристократов, Борис Билинский родился в семье начальника гарнизона, генерала русской армии. Дочь художника Валерия Билинская вспоминала: «Казалось, сама судьба уготовила ему путь в армию, хотя отец очень любил музыку и мечтал стать дирижером». В 1918 году Билинский окончил кадетский корпус в Одессе, после чего учился на физико-математическом факультете Новороссийского университета.<br />
В 1920 году, когда белая армия была разгромлена, а отец расстрелян, Борис со своей матерью и тремя сестрами вместе с первой волной эмиграции уехал через Константинополь в Италию, а позже переехал в Берлин.</p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-210517" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_4.jpg" alt="Bilinsky_4" width="870" height="588" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_4.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_4-620x419.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_4-768x519.jpg 768w" sizes="(max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>В Германии изучал режиссуру и сценографию, законы театра и декорационного оформления спектаклей Билинский постигал на опыте немецкого режиссера Макса Рейнхардта. Билинский работал декоратором в театре-кабаре «Синяя птица» (Der Blaue Vogel), участвовал в выставке русских эмигрантов, организованной YMCA в кафе «Abbazia am Knie» в 1922 году.</p>
<figure id="attachment_210521" aria-describedby="caption-attachment-210521" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img decoding="async" class="wp-image-210521 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_8.jpg" alt="Bilinsky_8" width="870" height="745" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_8.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_8-620x531.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_8-768x658.jpg 768w" sizes="(max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210521" class="wp-caption-text">Борис Билинский Натюрморт 1921 г.</figcaption></figure>
<p>Организация YMCA сотрудничала с международным Комитетом по обеспечению высшего образования русскому юношеству за границей. Борис Билинский, получив стипендию YMCA, с марта 1921 до мая 1922 года учился в школе профессора Берлинского университета Адольфа Майера, а в 1923 году просил в Комитете содействия для поступления в Сорбонну на факультет естественных наук. Но, судя по биографии художника, в Сорбонну он так и не попал.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-210519" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_6.jpg" alt="Bilinsky_6" width="870" height="640" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_6.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_6-620x456.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_6-768x565.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>В 1923 году Борис поселился в Париже, где сразу же вошел сообщество русских эмигрантов. Там он подружился с С.М.Лиссимом, Л.Заком и И.Я.Билибиным, познакомился с известным живописцем и сценографом Львом Бакстом, который оказал на молодого художника большое влияние. В Париже Борис брал уроки живописи у С.Ю.Судейкина и Б.Д.Григорьева.</p>
<figure id="attachment_210522" aria-describedby="caption-attachment-210522" style="width: 817px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210522 size-large" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_9-817x1024.jpg" alt="Bilinsky_9" width="817" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_9-817x1024.jpg 817w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_9-620x777.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_9-768x962.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_9.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 817px) 100vw, 817px" /><figcaption id="caption-attachment-210522" class="wp-caption-text">Борис Григорьев Автопортрет.</figcaption></figure>
<p>Вместе с художниками Юрием Анненковым Билинский оформлял программы в открытом в мае 1925 года артистическом кафе, или как его называли, кабаре «L’Arc-en-Ciel» (Радуга-театр со столиками). Это было практически «русское заведение» - программы ставил Ф.Ф.Комиссаржевский, тексты писал поэт-сатирик Петр Потемкин. В сентябре этого же 1925 года Билинский оформил зал «Русского артистического кружка» на улице Батиньоль. «Еще одним прибежищем для русской души в огромном Париже, по воспоминаниям дочери художника, стал Дом актеров, где шли спектакли Театра-гротеск под руководством актера-мхатовца Н.П.Асланова». Билинский вместе с художниками Н.Авдеенко и В.Криевуцем был приглашен оформлять спектакли этого театра.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-large wp-image-210520 aligncenter" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_7-772x1024.jpg" alt="Bilinsky_7" width="772" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_7-772x1024.jpg 772w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_7-603x800.jpg 603w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_7-768x1019.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_7.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 772px) 100vw, 772px" /></p>
<p>Воспоминания о художнике оставил в своей книге «Русский культурно-исторический музей. 1934-1939», посвященной созданию культурно-исторического музея в Праге (Збраслав) в 1930-х годах, В.Ф. Булгаков (публикация в журнале «Ариаварта» 1999 г.). Автор лично ездил по Европе, знакомился с художниками и писателями и просил помочь в организации этого русского музея. О Билинском В.Ф. Булгаков написал:<br />
«Трогательное воспоминание сохранилось у меня о художнике Борисе Константиновиче Билинском. Это был высокий, стройный молодой человек лет 30-35, с чрезвычайно милым и – видно было – искренно приветливым лицом. Еще не зная, ни кто я, ни зачем к нему иду, он с исключительной любезностью встретил меня, предложил раздеться и провел в небольшую, но очень светлую, чистую и уютную комнату, служившую, по-видимому, и столовой, и гостиной... Художник с полной готовностью и отзывчивостью решил сделать дар для Русского музея в далекой Чехии и через день-другой, действительно, сам доставил две картины в русский пансион на улицу Феликса Фора...»</p>
<figure id="attachment_210523" aria-describedby="caption-attachment-210523" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210523 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_10.jpg" alt="Bilinsky_10" width="870" height="640" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_10.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_10-620x456.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_10-768x565.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210523" class="wp-caption-text">Борис Билинский Абстрактные надежды.</figcaption></figure>
<p>Работы 1920-х годов раскрывают еще одну грань творчества Бориса Билинского, позволяя причислить его к ярким представителям русского авангарда того времени.</p>
<figure id="attachment_210524" aria-describedby="caption-attachment-210524" style="width: 811px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210524 size-large" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_11-811x1024.jpg" alt="Bilinsky_11" width="811" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_11-811x1024.jpg 811w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_11-620x782.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_11-768x969.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_11.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 811px) 100vw, 811px" /><figcaption id="caption-attachment-210524" class="wp-caption-text">Борис Билинский Композиция. 10.03.1922 г. Берлин</figcaption></figure>
<p>Русские художники в 1920-х годах действительно покорили Париж. Пресса писала о своеобразном Союзе «Три Б» - Бенуа, Билибине и Билинском, которые в двадцатых - тридцатых годах очень плодотворно работали для театра и кино во Франции. И не только!<br />
Основной работой Билинского, как художника, стала работа для кино: художник создавал декорации, костюмы и афиши. По словам дочери художника, «основной причиной его интереса к кинематографу была возможность добиться полного синтеза изображения, движения и звука».</p>
<figure id="attachment_210525" aria-describedby="caption-attachment-210525" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210525 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_12.jpg" alt="Bilinsky_12" width="870" height="700" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_12.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_12-620x499.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_12-768x618.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210525" class="wp-caption-text">На съемках фильма "Шехерезада".</figcaption></figure>
<p>Познакомившись с «королем» немого кино Иваном Мозжухиным, Билинский вошел в русскую команду студии «Альбатрос» в Монтрё. Первым опытом работы стал фильм Ивана Мозжухина «Пылающий костер» (1923). В 1924 году Билинского, как художника по костюмам пригласил на фильм «Лев моголов» (Le Lion des Mogols, 1924) французский режиссер Жан Эпштейн, в этом фильме Иван Мозжухин играл главную роль. За афишу к фильму «Лев моголов» Билинский получил Золотую медаль на парижской Международной выставке декоративных искусств в 1925 году. Сейчас эта афиша хранится в Музее сценографии в Париже.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-210527" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_14.jpg" alt="Bilinsky_14" width="870" height="639" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_14.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_14-620x455.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_14-768x564.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>В 1920-30 годы участвовал в постановке более чем 30 фильмов: «Прекрасный принц» Вячеслава Туржанского (Le Prince Charmant, 1925), «Казанова» (Casanova, 1926) и «Шехерезада (Shéhérazade, 1927) и «Тысяча и вторая ночь» (La milk et deuxième nuit, 1933) А.Волкова, «Граф Монте-Кристо» А.Фескуры (1928), «Атлантида» Г.Пабста (1932), «Тараканова» Раймона Бернара (1930), «Катя» М.Турнера (1938), «Сердечное согласие» М.Л’Эрбье, (1939), «От Мейерлинга до Сараева» М.Оффюльса (1940).</p>
<figure id="attachment_210526" aria-describedby="caption-attachment-210526" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210526 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_13.jpg" alt="Bilinsky_13" width="870" height="585" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_13.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_13-620x417.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_13-768x516.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210526" class="wp-caption-text">Декорации к фильму "Граф Монте-Кристо".</figcaption></figure>
<p>В мае 1928 года Билинский в Париже основал свою собственную компанию кинематографической рекламы и назвал ее «Алборис». Между 1924 и 1927 годами художник создал немало плакатов и афиш для кино, которые историки считают «одними из самых первых, по-настоящему современных киноплакатов». К премьере фильма «Без семьи» в рамках рекламной акции фильма вышел ограниченным тиражом пресс-бук для представителей прессы с афишей художника на обложке.</p>
<figure id="attachment_210538" aria-describedby="caption-attachment-210538" style="width: 758px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210538 size-large" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-758x1024.jpg" alt="Bilinsky_24" width="758" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-758x1024.jpg 758w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-592x800.jpg 592w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-768x1037.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 758px) 100vw, 758px" /><figcaption id="caption-attachment-210538" class="wp-caption-text">Борис Билинский Без семьи.</figcaption></figure>
<p>В журнале «Синема» 20 мая 1927 года писали, что «в области иллюстраций, костюмов и плакатов Борис Билинский является самым знаменитым дизайнером и занимает одно из первых мест во Франции». Более двадцати киноплакатов Билинского находятся сейчас в коллекции Музея французского кино. В начале 1930 года на экраны вышел немецкий звуковой фильм «Белый дьявол» по мотивам повести Л. Н. Толстого «Хадж-Мурат», где художниками выступила группа в составе А. В. Лошакова, В. А. Мейнгардта, К.Бруни, Э.Гоша и Б. К. Билинского. Главную роль исполнил Иван Мозжухин, в съемках приняли участие учащиеся балетной школы Е. П. Эдуардовой и хор донских казаков под управлением С.Жарова. Кстати, Мозжухин предсказывал Борису большое будущее еще на первой совместной картине.</p>
<figure id="attachment_210528" aria-describedby="caption-attachment-210528" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210528 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_15.jpg" alt="Bilinsky_15" width="870" height="610" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_15.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_15-620x435.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_15-768x538.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210528" class="wp-caption-text">Декорации к фильму "Граф Монте-Кристо".</figcaption></figure>
<p>4 июня 1930 года в Париже состоялась премьера фильма Раймона Бернара «Тараканова», где Билинский выступил в качестве художника-постановщика. Парижские газеты писали: «Очень странно, что кинематографисты, по-видимому, не ощущают значительности исторической картины как таковой. Самое незначительное событие прошлого полно прелести, когда оно правдиво воспроизведено… Но иностранцам нужна Россия „с перцем“, Россия, соответствующая иностранному о ней представлению. А между тем Париж полон русских художников, знатоков русского прошлого…» Возможно значительная часть этих претензий была адресована и Билинскому, но, как известно, в кино многое зависит от режиссера и его трактовки истории.</p>
<figure id="attachment_210529" aria-describedby="caption-attachment-210529" style="width: 870px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210529 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_16.jpg" alt="Bilinsky_16" width="870" height="969" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_16.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_16-620x691.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_16-768x855.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210529" class="wp-caption-text">Декорации к фильму "Граф Монте-Кристо".</figcaption></figure>
<p>1930 год был на удивление «урожайным» для художника, поскольку в прокат вышел фильм М.Л’Эрбье «Женщина на одну ночь» (La Femme d’une nuit), над которым он тоже работал. Очень много художник работал и для театра, начав в 1930 году сотрудничество с Русской оперой и оформив затем множество оперно-балетных спектаклей. Среди них оперы «Руслан и Людмила» М.И.Глинки в постановке Н.Н.Евреинова, Б.Ф.Нижинской и Б.Г.Романова (1930) и «Сказка о царе Салтане» Н.А.Римского-Корсакова (1932) в Парижской русской опере.</p>
<figure id="attachment_210530" aria-describedby="caption-attachment-210530" style="width: 870px" class="wp-caption alignnone"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210530 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_17.jpg" alt="Bilinsky_17" width="870" height="579" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_17.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_17-620x413.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_17-768x511.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210530" class="wp-caption-text">Кадр из фильма Казанова.</figcaption></figure>
<p>Режиссер и драматург Н.Н.Евреинов в интервью газете «Последние новости» (25 мая 1930 г.) говорил об оформлении оперы «Руслан и Людмила»: «Не могу не хвалиться при этом молодым художником Борисом Билинским, который радостно пошел навстречу моим заданиям. Привыкший в своей кинематографической работе угождать требованиям массы, он с особенной любовью отнесся к этому случаю сотворить что-то для избранной театральной публики».</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-210531" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_18.jpg" alt="Bilinsky_18" width="870" height="517" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_18.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_18-620x368.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_18-768x456.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>Плодотворно художник сотрудничал с Театром Елисейских полей, где работала труппа Русского балета под руководством Брониславы Нижинской. Он оформил балеты «Испанское каприччио» (1930) и «Царевна-Лебедь» (1932) на музыку Н.А.Римского-Корсакова, «Петрушку» Стравинского и «Этюд» И.С.Баха. Критик и историк балета В.Я.Светлов писал об одном из спектаклей, что «оригинальные декорации Билинского, выдержанные в стиле красочного русского лубка, вызвали аплодисменты публики». Для Русского балета Монте-Карло Билинский оформил спектакль «Любовь-волшебница» М. де Фальи в постановке Б.Г.Романова (1931).</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-large wp-image-210532" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_19-692x1024.jpg" alt="Bilinsky_19" width="692" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_19-692x1024.jpg 692w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_19-541x800.jpg 541w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_19-768x1136.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_19.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 692px) 100vw, 692px" /></p>
<p>В мае 1937 года Билинский был приглашен в Королевскую оперу Ковент-Гарден в Англию, где в рамках торжеств по случаю коронации нового короля Георга ВИ создал декорации и костюмы для оперы «Пеллиас и Мелизанда» Клода Дебюсси. Художник совместно с коллегами Семеном Лиссимом и Лукомским в 1927 году провел выставку своих работ в парижской галерее «Simonson». С 2 по 24 мая 1930 года выставка работ Билинского прошла в «Galerie de France», на ней были представлены эскизы костюмов и декораций к 12 фильмам («Казанова», «Шахерезада», «Монте-Кристо» и др.).</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-large wp-image-210537" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-743x1024.jpeg" alt="Bilinsky_24" width="743" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-743x1024.jpeg 743w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-580x800.jpeg 580w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24-768x1058.jpeg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_24.jpeg 870w" sizes="auto, (max-width: 743px) 100vw, 743px" /></p>
<p>Билинский выставлялся в парижском Осеннем салоне в 1930 и 1931 годах, участвовал в Выставке русского искусства в Лондоне «Belgrave Square» (1935). В 1934 году Билинский расписал парижское арт-кафе «Шехерезада». В 1937 году Билинский принимал участие Всемирной выставке в Париже и получил Золотую медаль. Художник опубликовал ряд статей об искусстве афиши и кинокостюма во французских журналах «Cinemamagazine», «Cinema» и «L’Art Cinematographique». В 1939 году художник пытался вступить во французскую армию, но получил отказ, поскольку ему исполнилось уже 39 лет, и он являлся единственным кормильцем в семье. С молодой женой - итальянкой, которая ждала ребенка, он уехал в Италию и поселился в Риме. В 1940-е годы Билинский работал техническим директором киностудии «Титанус». Одновременно он сотрудничает с театром «Ла Скала» в Милане. В 1940 году художник провел персональную выставку в галерее «Bragaglia» в Риме.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-210515" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_2.jpg" alt="Bilinsky_2" width="870" height="534" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_2.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_2-620x381.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_2-768x471.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>В последние годы жизни Билинский работал над проблемами воплощения музыкального звука в цвете. Дочь художника вспоминала: «Отец страстно любил музыку. Когда он был болен, я заводила патефон и ставила ему Баха, Бетховена. Он плакал... Еще во Франции отец задумал "перевести" музыку на язык цвета, рисунка. Он начал «рисовать музыку» с 1931 года».</p>
<figure id="attachment_210534" aria-describedby="caption-attachment-210534" style="width: 870px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-210534 size-full" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_21.jpg" alt="Bilinsky_21" width="870" height="676" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_21.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_21-620x482.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_21-768x597.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /><figcaption id="caption-attachment-210534" class="wp-caption-text">Борис Билинский Danse rituelle du feu (Танцы ритуального огня). 1935 г.</figcaption></figure>
<p>К каждой картине прилагался нотный фрагмент, по которому и была написана композиция.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-210535" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_22.jpg" alt="Bilinsky_22" width="870" height="239" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_22.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_22-620x170.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_22-768x211.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>Билинский создал серию альбомов «Музыка в красках», где перевел в живопись музыку К.Дебюсси, М.Равеля, Скрябина, Ф.Шопена и И.С.Баха. Художник намеревался снять одноименный анимационный фильм в студии Уолта Диснея, даже договорился с ним о встрече, но проект не был реализован. В первой половине 1940-х годов Билинский написал серию из тридцати акварелей к книге «Апокалипсис Святого Иоанна». В этих работах отражены трагическое состояние духа художника во время второй мировой войны и чувство приближения собственной смерти.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-large wp-image-210536" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_23-699x1024.jpg" alt="Bilinsky_23" width="699" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_23-699x1024.jpg 699w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_23-546x800.jpg 546w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_23-768x1126.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_23.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 699px) 100vw, 699px" /></p>
<p>Эта серия явилась последним крупным проектом художника. Планировалось сделать выставку этих рисунков в Париже, но из-за смерти художника этот замысел не был реализован.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-large wp-image-210533" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_20-814x1024.jpg" alt="Bilinsky_20" width="814" height="1024" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_20-814x1024.jpg 814w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_20-620x780.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_20-768x966.jpg 768w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_20.jpg 870w" sizes="auto, (max-width: 814px) 100vw, 814px" /></p>
<p>В 1945 году в Италии Билинский выступил в качестве художника-постановщика фильма «Плоть и душа» (La Carne e l'anima), который снял друг художника Владимир Федорович Стрижевский (1892-1970). В это время художник был уже болен. У него обнаружили рак желудка и даже дважды оперировали в парижских клиниках. В начале 1948 года Билинский участвовал в выставке «Танец и дивертисмент» в Париже и пожертвовал часть своих картин в пользу парижского Комитета по сбору средств для издания биографии К.А. Коровина. Вернувшись из Парижа в Рим, Борис Билинский умер 3 февраля 1948 года в Катании на Сицилии.</p>
<p>3 февраля 1956 года коммуна города Катания, по инициативе друзей художника, приняла решение о переносе гробницы Билинского на «Аллею прославленных людей» на кладбище, где он был похоронен. Могилу украсил бюст работы скульптора Пьетро Папаллардо. Ретроспективные выставки работ Билинского были проведены в галерее «Capannina di Porfiri» в Риме (1955), галерее Бовинкеля на Капри (1960), галерее Хуттона в Нью-Йорке (1975) и в 7-м округе Парижа (1999). На аукционе в отеле «De Ventes» во французском городе Байо в октябре 1993 года состоялась выставка работ художника, некоторые рисунки были проданы с аукциона и вошли в коллекцию Музея современного искусства в Риме. С октября по декабрь 1995 года прошла большая ретроспективная выставка, посвященная русской школе кинематографа и киностудии «Альбатрос» в городе Монтрё под Парижем. В этом же году вышла книга Франсуа Альбера о художниках кино, где несколько страниц посвящено и Билинскому.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-210518" src="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_5.jpg" alt="Bilinsky_5" width="870" height="845" srcset="https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_5.jpg 870w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_5-620x602.jpg 620w, https://static.locals.md/2016/04/Bilinsky_5-768x746.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 870px) 100vw, 870px" /></p>
<p>Работы художника есть в коллекциях Музея кино в Париже, музее Метрополитен, Гарвардской театральной коллекции, Музее искусств Сан-Франциско в США, Музее искусств в Иерусалиме (Израиль) и университете Калгари в Канаде. На сегодняшний день проиндексированы более 900 работ Билинского, более 500 из которых хранится в семейном архиве Билинских. Более 150 работ не атрибутированы, часть рисунков и акварелей, а также переписка и рабочие записи художника исчезли, когда семья Билинского в 1953 году вернулась жить во Францию. В 1960-х годах семья распродала часть архива на французском аукционе. Около десяти лотов попали в коллекцию Никиты Лобанова-Ростовского. В музеях России работ Билинского нет, у частных коллекционеров они тоже чрезвычайно редки.</p>
<p>В 1999 году умерла единственная дочь художника - Валерия Борисовна Билинская, сейчас наследием занимается его внук, являющийся экспертом работ Б. Билинского. Он оставил за собой право публикации представленных в материале произведений в монографии, над которой трудится уже не один год. Им же выданы сертификаты для каждой работы, подтверждающие подлинность и провенанс – "собрание и архив семьи Билинских".</p>
<p>Запись <a href="https://locals.md/2016/mirovyie-znamenitosti-rodom-iz-moldovyi-metr-dekoratsii-i-kostyuma-boris-bilinskiy/">Мировые знаменитости родом из Молдовы: мэтр декорации и костюма Борис Билинский</a> впервые появилась <a href="https://locals.md">Locals</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://locals.md/2016/mirovyie-znamenitosti-rodom-iz-moldovyi-metr-dekoratsii-i-kostyuma-boris-bilinskiy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Молдавские корни: художники мировой величины</title>
		<link>https://locals.md/2012/hudozhniki-mirovoy-velichinyi/</link>
					<comments>https://locals.md/2012/hudozhniki-mirovoy-velichinyi/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[anuka]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 10 Feb 2012 16:26:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[MultiLingual]]></category>
		<category><![CDATA[арт & дизайн]]></category>
		<category><![CDATA[Главная]]></category>
		<category><![CDATA[Grégoire Michonze]]></category>
		<category><![CDATA[Александр Давидович Хинкис]]></category>
		<category><![CDATA[Анисфельд Борис Израилевич]]></category>
		<category><![CDATA[Борис Билинский]]></category>
		<category><![CDATA[выходцы из Молдовы]]></category>
		<category><![CDATA[Грегуар Мишонц]]></category>
		<category><![CDATA[Елизавета Андреевна Ивановскaя]]></category>
		<category><![CDATA[мировые имена]]></category>
		<category><![CDATA[молдавские корни]]></category>
		<category><![CDATA[Родом из Молдовы]]></category>
		<category><![CDATA[Самсон Флексор]]></category>
		<category><![CDATA[Талли Филмус]]></category>
		<category><![CDATA[художники]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://locals.md/?p=6312</guid>

					<description><![CDATA[<p>Locals начинает серию статей о выходцах из Молдовы, оставивших след в мировом искусстве, науке или общественной деятельности.</p>
<p>Запись <a href="https://locals.md/2012/hudozhniki-mirovoy-velichinyi/">Молдавские корни: художники мировой величины</a> впервые появилась <a href="https://locals.md">Locals</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<section class="language" data-def="ru" data-lang="ru ro">
<section class="lang ru">Locals начинает серию статей о выходцах из Молдовы, оставивших след в мировом искусстве, науке или общественной деятельности.Сегодня речь пойдёт о художниках.</p>
<h4>Грегуар Мишонц /Grégoire Michonze (1902–1982)</h4>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_portret.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6327" style="margin: 20px;" title="Gregoire_Michonze_portret" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_portret.jpeg" width="200" height="288" /></a>Художник Грегуар Мишонц — лучший друг знаменитого <a href="http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%BB%D0%B5%D1%80,_%D0%93%D0%B5%D0%BD%D1%80%D0%B8 ">Генри Миллера</a>. Жил во Франции, Англии и Шотландии, где регулярно проходили выставки его работ. Его картина «La moisson» / Урожай была приобретена Французским фондом современного искусства.</p>
<p>Григорий Мишонзник родился в 1902 году в Кишинёве . В 1919-1920 годах обучался в академии пластических искусств у Шнеера Когана и Александра Плэмэдялэ. Продолжил обучение в бухарестской Академии художеств.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01.jpeg" width="600" height="472" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01.jpeg 650w, https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01-300x235.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>В 1922 г. Перезжает в Париж, где попадает в круг местных сюрреалистов — Андре Бретона, Поля Элюара, Луи Арагона и Андре Массона.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_02.jpeg" width="600" height="456" /></p>
<p>В 1928 году художник сблизился с Генри Миллером (американский писатель и художник), который стал его ближайшим другом на всю жизнь, и изменил имя на Грегуар Мишонц (Michonze).</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_03.jpeg" width="600" height="472" /></p>
<p>Грегуар Мишонц известен главным образом своими пейзажами и насыщенными символизмом групповыми полотнами.</p>
<h4>Талли Филмус (1903-1998)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6339" style="margin: 20px;" title="Talli_filmus" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus.jpeg" width="200" height="257" />Картины Талли Филмуса можно увидеть в нью-йоркских музеях – «Метрополитен», Уитни, в Национальной художественной галерее в Вашингтоне, Музее Ешива-университета, в Институте Карнеги в Питсбурге, в музеях Чикаго, Бостона, Филадельфии.</p>
<p>Среди созданных им портретов есть и портрет Элеонор Рузвельт.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6337" title="Talli_filmus_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_03.jpeg" width="600" height="750" /></a></p>
<p>Талли Филмус родился в 1903 году в городке Атаки на берегу Днестрa.</p>
<p>В 1913 гoду семья переехала в Америку. Будущий художник обучался в Академии изящных искусств в Пенсильвании. Полученная стипендия позволила ему уехать в Европу и продолжить занятия живописью в Париже. В течение двенадцати лет Филмус преподавал в престижной Школе искусств (Сооper).</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6337" title="Talli_filmus_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg" width="600" height="750" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02-240x300.jpg 240w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>Несмотря на то, что Филмус жил и работал в Америке, многие из его картин наполнены воспоминаниями о крае, где он родился.</p>
<h4>Самсон Флексор (1907 — 1971)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6336" style="margin: 20px;" title="Samson_Flexor_selfportrait" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_selfportrait.jpeg" width="200" height="245" />Французский и бразильский художник, основоположник бразильского абстракционизма.</p>
<p>Самсон Флексор родился в 1907 г. в городе Сороки в состоятельной семье. Его отец, Модест Флексор, был известным во всей губернии агрономом, землевладельцем.</p>
<p>Самсон учился в частной гимназии в Сороках, затем в Одесском художественном училище и в Бухаресте.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6333" title="Samson_Flexor_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg" width="500" height="410" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg 500w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02-300x246.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px" /></a></p>
<p>В 1920-х годах он продолжил образование в Бельгийской королевской академии изящных искусств, затем — в парижской Национальной<br />
школе Изящных искусств, посещал лекции по истории искусств в Сорбонском университете, обучался технике фрески.</p>
<p>Рисовать Флексор начал с сорокских пейзажей, впоследствии почти целиком сосредоточился на портретистике.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-28946" title="samson" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/samson.jpeg" width="620" height="597" srcset="https://static.locals.md/2012/02/samson.jpeg 620w, https://static.locals.md/2012/02/samson-300x288.jpeg 300w" sizes="auto, (max-width: 620px) 100vw, 620px" /></p>
<p><em>Сороки. Семья Самсона Флексора.</em></p>
<p>В 1948 году перехал в Бразилию, в Сан-Паулу.</p>
<p>Переезд отразился на его творчестве - художник отказывается от реалистических тенденций и сосредотачивается на абстрактном искусстве.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6332" style="margin-left: 30px; margin-right: 30px;" title="Samson_Flexor_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01.jpeg" width="600" height="375" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01-300x187.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>В 1951 году Флексор открыл первое в Бразилии абстракционистское ателье Atelier-Abstração, где выставлялись работы объединившейся<br />
вокруг него группы бразильских абстракционистов.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6334" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Samson_Flexor_03" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03.jpeg" width="600" height="434" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03-300x217.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Всеобъемлющая выставка из ста полотен художника к столетнему юбилею его рождения «Сто лет/сто работ» (100 de ani/100 de opere) прошла с 11 по 28 сентября 2007 года на его родине в Национальном художественном музее Молдовы в Кишинёве, откуда переехала в Бухарест и далее — повторяя жизненный путь художника — в Брюссель, Лондон, Париж, Рио де Жанейро и другие города Бразилии.</p>
<h4>Елизавета Андреевна Ивановскaя (1910-2006)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6323" style="margin: 20px;" title="elisbeth" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth.jpeg" width="200" height="254" />Елизавета Ивановскaя — известный бельгийский иллюстратор книг.</p>
<p>Большую роль в художественном образовании Елизаветы Андреевны сыграли Шнеер Гешкович Коган – основатель и профессор Кишинёвской школы живописи (впоследствии Высшей школы пластических искусств), организатор и первый руководитель Общества художников Бессарабии (впоследствии Союз художников Молдавии), и Август Больер, второй её наставник.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6319" style="margin-top: 20px; margin-bottom: 20px;" title="OLYMPUS DIGITAL CAMERA" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01.jpeg" width="600" height="673" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01-267x300.jpg 267w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Елизавета Ивановская жила и работала в Бельгии с 1932 года. Ею выполнены иллюстрации более чем к 300 книгам, в основном это детская литература. Книги были изданы в разных странах на 26 языках, однако у нас творчество Ивановской пока остается мало известным.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6321" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="OLYMPUS DIGITAL CAMERA" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03.jpg" width="600" height="575" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03.jpg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03-300x287.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Выставки, посвященные 100-летию со дня рождения художницы, прошли на ее родине — в Кишиневе (Национальный художественный музей Молдовы), в Центре книжной иллюстрации города Мулен (Франция), в Центре литературы для юношества (Брюссель).</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6322" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="elisbeth_04" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg" width="600" height="487" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04-300x243.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>Французским издательством МеМо был переиздан альбом "Цирк" (1933) - первая книга художницы, изданная в Европе.</p>
<h4>Анисфельд Борис Израилевич  (1878, Бельцы - 1973, Уотерфорд, США).</h4>
<p>Знаменитый художник-сценограф.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6314" style="margin: 20px;" title="Ansfild_portret" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Ansfild_portret.jpeg" width="200" height="288" />Родился в 1878 году в городе Бельцы.</p>
<p>С 1909 работал над оформлением постановок для труппы С. Дягилева. В 1918 переехал в Нью-Йорк. Принимал участие в групповых выставках русских художников в Париже, Нью-Йорке, Лондоне. Создал оформление для Метрополитен-Опера, писал декорации к опере «Борис Годунов», декорации в «Метрополитен-опера» к «Снегурочке» Римского-Корсакова и «Мефистофелю» Гуно (в спектакле пел Федор Шаляпин), к первой постановке «Любви к трем апельсинам» Сергея Прокофьева в Чикаго.</p>
<p>В 1924 году художник оформляет оперу «Король Лахорский» в «Метрополитен-опера», где реализует свои самые экзотические фантазии.</p>
<p>В 1928 году «Метрополитен-опера» отвергает его декорации к балету «Турандот» поскольку художник, не желая гоняться за модой, остается верным своему художественному стилю.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6315" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Ansfils_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02.jpeg" width="600" height="455" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02-300x227.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Анисфельд переезжает в Чикаго, где посвятил себя преподавательской деятельности.</p>
<p>Работы мастера экспонировались в художественном центре в Нью-Йорке, в Художественном институте Чикаго, участвовали в групповых выставках русских художников в Париже, Нью-Йорке, Питтсбурге, Лондоне. Его произведения хранятся в Музее Большого театра Москвы.</p>
<h4>Александр Давидович Хинкис (1913 - 1997)</h4>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6330" title="hinkis" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg" width="220" height="308" srcset="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg 220w, https://static.locals.md/2012/02/hinkis-214x300.jpg 214w" sizes="auto, (max-width: 220px) 100vw, 220px" /></a>Французский художник. Кавалер ордена Почётного легиона.</p>
<p>Родился в 1913 году в Кишинёве, где с 1926 года учился в Высшей школе изящных искусств.</p>
<p>В 1931—1933 годах работал художником-декоратором в русском театре-варьете «Бонзо» Александра Вернера.</p>
<p>В 1939 году окончил парижскую Высшую школу декоративных искусств/ Ecole nationale supérieure des arts décoratifs.</p>
<p>С конца 1950-х годов — главный художник-постановщик Национального центра кинематографии в Париже. С 1960 года преподавал в Школе кинематографии La Fémis.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6329" title="hinkis_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg" width="600" height="468" srcset="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02-300x234.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>В качестве художника-постановщика участвовал в съёмках более чем 50 фильмов.</p>
<h4>Борис Билинский (21 сентября 1900, Бендеры, Бессарабская губ. – 3 февраля 1948, Катания, Италия)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6318" style="margin: 20px;" title="Bilinsky" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky.jpeg" width="200" height="273" />Художник декоратор Борис Билинский по всем оценкам занимает особое место в истории русского и мирового искусства.</p>
<p>По мнению авторитетных историков кино, он является одним из самых выдающихся (если не самым выдающимся) художником мирового кинематографа первой половины ХХ века.</p>
<p>Основной работой Билинского, как художника, стала работа для кино: художник создавал декорации, костюмы и афиши.</p>
<p>В 1920-30 годы участвовал в постановке более чем 30 фильмов: «Прекрасный принц» Вячеслава Туржанского (Le Prince Charmant, 1925), «Казанова» (Casanova, 1926) и «Шехерезада (Shéhérazade, 1927) и «Тысяча и вторая ночь» (La milk et deuxième nuit, 1933) А.Волкова, «Граф Монте-Кристо» А.Фескуры (1928), «Атлантида» Г.Пабста (1932) и других.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6316" title="Bilinsky_Montechristo" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg" width="600" height="401" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo-300x200.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p><em>декорации к Графу Монте-Кристо</em></p>
<p>Плодотворно художник сотрудничал с Театром Елисейских полей.</p>
<p>Он оформил балеты «Испанское каприччио» и «Царевна-Лебедь» на музыку Н.А.Римского-Корсакова, «Петрушку» Стравинского и «Этюд» И.С.Баха.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6317" title="Bilinsky_Shaherizada" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg" width="600" height="487" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada-300x243.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p><em>декорации к Шахерезаде</em></p>
<p>Критик и историк балета В.Светлов писал об одном из спектаклей, что «оригинальные декорации Билинского, выдержанные в стиле красочного русского лубка, вызвали аплодисменты публики».</p>
<p>Художник опубликовал ряд статей об искусстве афиши и кинокостюма во французских журналах «Cinemamagazine», «Cinema» и «L’Art Cinematographique».</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6340" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Boris_bilinskii" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii.jpeg" width="470" height="648" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii.jpeg 470w, https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii-217x300.jpg 217w" sizes="auto, (max-width: 470px) 100vw, 470px" /></p>
<p>В 1940-е годы Билинский работал техническим директором киностудии «Титанус». Одновременно он сотрудничает с театром «Ла Скала» в Милане.</p>
<p>Работы художника есть в коллекциях Музея современного искусства в Риме, Музея кино в Париже, музее Метрополитен, Гарвардской театральной коллекции, Музее искусств Сан-Франциско, Музее искусств в Иерусалиме и университете Калгари в Канаде.</p>
<p>&nbsp;</p>
</section>
<section class="lang ro">Locals demarează o suită de articole despre originari din Moldova, care și-au lăsat amprenta în arta mondială, știință sau activitate publică.Astăzi, vă povestim despre pictori.</p>
<h4>Грегуар Мишонц /Grégoire Michonze (1902–1982)</h4>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_portret.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6327" style="margin: 20px;" title="Gregoire_Michonze_portret" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_portret.jpeg" width="200" height="288" /></a>Pictorul Gregoire Michonze a fost cel mai bun prieten al lui <a href="http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%BB%D0%B5%D1%80,_%D0%93%D0%B5%D0%BD%D1%80%D0%B8 ">Henry Miller</a>. A locuit în Franța, Anglia și Scoția, unde în permanență au avut loc expoziții ale lucrărilor sale. Tabloul său «La moisson» / Recolta a fost achiziționat de Fondul Francez pentru Artă Contemporană.</p>
<p>Gregoire Michonze s-a născut în 1920, la Chișinău. Între anii 1919-1920 a studiat la Academia de Arte Plastice cu Șneer Cogan și Alexandru Plămădeală. Și-a continuat apoi studiile la Academia de Arte din București.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01.jpeg" width="600" height="472" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01.jpeg 650w, https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_01-300x235.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>În 1922 se mută la Paris, unde este primit în cercul surrealiștilor de aici- Andre Breton, Paul Eluard, Louis Aragon şi Andre Masson.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_02.jpeg" width="600" height="456" /></p>
<p>În 1928 l-a cunoscut pe Henry Miller, care a devenit cel mai bun prieten al său pentru restul vieții, și și-a schimbat numele în Gregoire Michonze.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6324" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Gregoire_Michonze_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Gregoire_Michonze_03.jpeg" width="600" height="472" /></p>
<p>Gregoire Michonze este renumit în special pentru peisajele sale și pentru picturile de grup pline de simbolism.</p>
<h4>TULLY FILMUS (1903-1998)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6339" style="margin: 20px;" title="Talli_filmus" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus.jpeg" width="200" height="257" />Tablourile lui Tully Filmus pot fi admirate în muzeele din New-York – Metropolitan, Whitney, Galeria Națională de Artă din Washington, muzeul Universității Yeshiva, Institutul Carnegie din Pittsburgh, muzeele din Chicago, Boston, Philadephia.</p>
<p>Printre portretele pictate de el se numără și cel al Eleanorei Roosevelt.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6337" title="Talli_filmus_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_03.jpeg" width="600" height="750" /></a></p>
<p>Tully Filmus s-a născut în 1903, în orășelul Otaci, de pe malul Nistrului.</p>
<p>În 1913 s-a mutat cu familia în Statele Unite ale Americii. Viitorul pictor a făcut studii la Academia de Arte Plastice din Pensilvania. A primit o bursă, care i-a permis să vină în Europa pentru a-și continua studiile la Paris. Timp de 12 ani Filmus a predat la prestigioasa Școală de Arte Cooper.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6337" title="Talli_filmus_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg" width="600" height="750" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Talli_filmus_02-240x300.jpg 240w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>În pofida faptului că a locuit și lucrat în America, multe din tablourile sale sunt impregnate cu amintiri din ținutul natal.</p>
<h4>SAMSON FLEXOR (1907 — 1971)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6336" style="margin: 20px;" title="Samson_Flexor_selfportrait" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_selfportrait.jpeg" width="200" height="245" />Pictor francez și brazilian, fondatorul abstracționismului brazilian.</p>
<p>Samson Flexor s-a născut în 1907, într-o familie înstărită din Soroca. Tatăl său, Modest Flexor, era agronom renumit în întreaga gubernie și proprietar de pământuri.</p>
<p>Samson a învățat la gimnaziul privat din Soroca, apoi la colegiul de arte plastice din Odessa și în București.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6333" title="Samson_Flexor_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg" width="500" height="410" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02.jpeg 500w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_02-300x246.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 500px) 100vw, 500px" /></a></p>
<p>În anii '20 și-a continuat studiile la Academia Regală de Arte din Belgia, apoi - la Școala Națională de Arte din Paris, a frecventat lecțiile de istorie a artelor la Sorbona și a învățat tehnicile frescei.</p>
<p>Flexor a debutat cu peisaje din Soroca, după care s-a concentrat în totalitate pe portretistică.</p>
<p>În 1948 s-a mutat în Brazilia, la São Paulo.</p>
<p>Schimbarea locului de trai s-a reflectat și asupra creației sale - pictorul renunță la tendințele realiste și se concentrează pe arta abstractă.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6332" style="margin-left: 30px; margin-right: 30px;" title="Samson_Flexor_01" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01.jpeg" width="600" height="375" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_01-300x187.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>În 1951 Flexor deschide primul atelier abstracționist din Brazilia - Atelier-Abstração, unde erau expuse lucrările abstracționiștilor brazilieni, adepți ai curentului inițiat de el.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6334" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Samson_Flexor_03" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03.jpeg" width="600" height="434" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Samson_Flexor_03-300x217.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Un vernisaj amplu, cu genericul "100 de ani/100 de opere", a fost organizat, cu ocazia jubileului de 100 de ani de la nașterea sa, la Chișinău în incinta Muzeului Național de Artă din Cișinău, în perioada 11 -28 septembrie 2007, de unde a fost transferat la București și mai departe - urmând itinerarul vieții artistului - la Bruxelles, Londra, Paris, Rio de Janeiro și alte orașe din Brazilia.</p>
<h4>ELIZAVETA ANDREEVNA IVANOVSKAYA (1910-2006)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6323" style="margin: 20px;" title="elisbeth" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth.jpeg" width="200" height="254" />Elizaveta Ivanovskaya este o renumită ilustratoare belgiană de cărți.</p>
<p>Un rol important în formarea Elizavetei Andreevna l-a jucat Șneer Cogan - unul din fondatorii și profesor al Școlii de Arte Frumoase din Chișinău (devenită apoi Academia de Arte Plastice), organizator și primul conducător al Societății de Arte Frumoase din Basarabia (ulterior, Uniunea pictorilor din Moldova) și August Bolier, cel de-al doilea mentor al pictoriței.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6319" style="margin-top: 20px; margin-bottom: 20px;" title="OLYMPUS DIGITAL CAMERA" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01.jpeg" width="600" height="673" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_01-267x300.jpg 267w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Elizaveta Ivanovskaya a locuit și lucrat în Belgia începând cu 1932. Ea a creat ilustrații pentru mai mult de 300 de cărți, în special literatură pentru copii. Cărțile au fost tipărite în diverse țări și traduse în 26 de limbi. Cu toate acestea, la noi creația Elizavetei Ivanovskaya rămâne a fi puțin cunoscută.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6321" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="OLYMPUS DIGITAL CAMERA" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03.jpg" width="600" height="575" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03.jpg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_03-300x287.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Expoziții dedicate aniversării a 100 de ani de la nașterea artistei, au avut la la Chișinău (Muzeul Național de Artă al Moldovei), la Centrul de ilustrații pentru cărți din Moulin (Franța), la Centrul de literatură pentru tineri (Bruxelles).</p>
<p style="text-align: center;"><a href="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6322" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="elisbeth_04" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg" width="600" height="487" srcset="https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/elisbeth_04-300x243.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>Editura franceză MeMo a republicat albumul ”Circul” (1933) - prima carte a pictoriței, lansată în Europa.</p>
<h4>BORIS ANISFELD (1878— 1973)</h4>
<p>Renumit pictor - scenograf.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6314" style="margin: 20px;" title="Ansfild_portret" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Ansfild_portret.jpeg" width="200" height="288" />S-a născut în 1878 în orașul Bălți.</p>
<p>Din 1909 a lucrat asupra mizanscenelor pentru trupa lui S. Deaghilev. În 1918 se mută la New-York. A participat la vernisajele de grup ale pictorilor ruși în Paris, New-York, Londra. A creat designul pentru Metropolitan-Opera, a pictat decorul pentru opera ”Boris Godunov”, pentru ”Snegurocika” lui Rimski-Korsakov în ”Metropolitan -Opera” și ”Mefistofel” al lui Guno (în spectacol a cântat Fiodor Șaleapin), pentru prima mizanscenă a compoziției ”Dragostea celor 3 portocale” a lui Serghei în Chicago.</p>
<p>În 1924 pictorul pune în scenă opera ”Le Roi de Lahore” în Metropolitan-Opera, unde își materializează cele mai exotice fantezii.</p>
<p>În 1928 ”Meropoliten-Opera” respinge decorațiunile sale pentru baletul ”Turandot” pe motiv că pictorul nu acceptă tendințele modei și rămâne fidel stilului său.</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6315" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Ansfils_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02.jpeg" width="600" height="455" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Ansfils_02-300x227.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></p>
<p>Anisfeld se mută la Chicago, unde se dedică activității didactice.</p>
<p>Lucrările maestrului au fost expuse în Centrul de Artă din New-York, în Institutul de Artă din Chicago, au făcut parte din vernisajele de grup ale artiștilor ruși în Paris, New-York, Pittsburgh, Londra. Crewațiile sale sunt păstrate la Muzeului Bolshoi Teatr din Moscova.</p>
<h4>ALEXANDRE HINKIS (1913 — 1997)</h4>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6330" title="hinkis" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg" width="220" height="308" srcset="https://static.locals.md/2012/02/hinkis.jpeg 220w, https://static.locals.md/2012/02/hinkis-214x300.jpg 214w" sizes="auto, (max-width: 220px) 100vw, 220px" /></a>Pictor francez. Cavaler al ordinului Legiunii de onoare.</p>
<p>S-a născut în 1913 în Chișinău. Începând cu 1926 și-a făcut studiile la Academia de Arte Frumoase.</p>
<p>În perioada 1931 - 1933 a lucrat în calitate de pictor - decorator la teatrul rus ”Bonzo” al lui Alexandr Verner.</p>
<p>În 1939 a absolvit Școala națională superioară de artă decorativă / Ecole nationale supérieure des arts décoratifs.</p>
<p>La finele anilor ' 50 este pictor - decorator principal la Centrul național de cinematografie din Paris. În 1960 începe să țină lecții la Școala de cinematografie La Fémis.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6329" title="hinkis_02" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg" width="600" height="468" srcset="https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/hinkis_02-300x234.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>În calitate de pictor-decorator a participat la turnarea a peste 50 de filme.</p>
<h4>BORIS BILINSKY (21 SEPTEMBRIE 1900, BENDER, GUBERNIA BASARABIA – 3 FEBRUARIE 1948, CATANIA, ITALIA)</h4>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignleft size-full wp-image-6318" style="margin: 20px;" title="Bilinsky" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky.jpeg" width="200" height="273" />Pictorul-decorator Boris Bilinsky ocupă un loc aparte în istoria artelor rusești și mondiale.</p>
<p>Potrivit istoricienilor de renume din domeniul cinematografiei, el este unul dintre cei mai remarcabili pictori ai cinematografiei mondiale din prima jumătate a sec. ХХ.</p>
<p>Principala activitate în calitate de pictor a lui Bilinsky s-a desfășurat în domeniul cinematografiei: artistul a creat decorații, costume, afișe.</p>
<p>În perioada 1920 -30 a participat la realizarea a peste 30 de filme: ” Le Prince Charmant” de Viktor Tourjansky, 1925, ”Casanova”, 1926 și ”Shéhérazade”, 1927 și ”La milk et deuxième nuit” de A. Volkov, 1933, ”Contele de Monte-Cristo” de A. Fescura, 1928, ”Atlantida” de C. Pabst, 1923, etc.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6316" title="Bilinsky_Montechristo" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg" width="600" height="401" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Montechristo-300x200.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>A colaborat intens cu Teatrul Champs-Élysées.</p>
<p>El a pus în scenă baletele ”Capriciul spaniol” și и «Prințesa- Lebădă » pe muzica lui Rimsky-Korsakov , ”Petrușka” lui Stavrinski și ”Etude” de Bach.</p>
<p><a href="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6317" title="Bilinsky_Shaherizada" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg" width="600" height="487" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada.jpeg 600w, https://static.locals.md/2012/02/Bilinsky_Shaherizada-300x243.jpg 300w" sizes="auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px" /></a></p>
<p>Criticul și istoricianul de balet V. Svtelov scria despre unul din spectacole: ”decorurile originale ale lui Bilinsky, executate în stil popular rusesc, au fost întâmpinate cu aplauze de public”.</p>
<p>Pictorul a publicat un șir de articole despre arta afișului și a costumului cinematografic în revistele franceze «Cinemamagazine», «Cinema» și «L’Art Cinematographique».</p>
<p style="text-align: center;"><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter size-full wp-image-6340" style="margin-top: 30px; margin-bottom: 30px;" title="Boris_bilinskii" alt="" src="https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii.jpeg" width="470" height="648" srcset="https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii.jpeg 470w, https://static.locals.md/2012/02/Boris_bilinskii-217x300.jpg 217w" sizes="auto, (max-width: 470px) 100vw, 470px" /></p>
<p>În anii ' 40 Bilinsky a fost director tehnic la cinematograful ”Titanus”. Concomitent, el colaborează cu teatrul ”La Scala” din Milano.</p>
<p>Lucrările pictorului pot fi găsite în colecțiile Muzeului de Artă din Roma, muzeul de film fin Paris, muzeul Metropolitan, colecția teatrală de la Harvard, muzeul de arte din San-Francisco, muzeul de arte din Ierusalim și Universitatea Calgary din Canada.</p>
<p>&nbsp;</p>
</section>
</section>
<p>Запись <a href="https://locals.md/2012/hudozhniki-mirovoy-velichinyi/">Молдавские корни: художники мировой величины</a> впервые появилась <a href="https://locals.md">Locals</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://locals.md/2012/hudozhniki-mirovoy-velichinyi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>18</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
